MENU
बुद्धिसागरको कविता
 : [views]
  Jan 12, 2019

 

-बुद्धि सागर 

 

 

बसमा
अगाडिपट्टि, आमाको काखमा उफ्रिंदै
मुस्कुराइरहेको बालकलाई
आँखा झिम्काउँदै
मुस्कुराइदिनू,
त्यही मेरो
कलिलो मुस्कान हुनेछ ।

 

बाटोमा
हिँड्दा-हिँड्दै छुटेको
उध्रिएर आफ्नो रङ हराएको
बिरानो जुत्ता देख्यौ भने
सुल्टाइदिनू,
अचानक थाकेको
त्यही मेरो गोडा हुनेछ ।

 

अँध्यारोमा
गल्लीहरू छिचोल्न
कहिल्यै नडराउनू,
गाँठो परेका रहरका
सबै बाटाहरू
पटुकाझैँ फुकाउँदै हिँड्नू,
तिम्रो पाइला मुन्तिर
मेरै पाइला हुनेछ ।

 

बर्खामा
झ्यालबाट उछिट्टएिर
परेलाबाट तप्किएको
पानीको थोपालाई
मनतातो हत्केलामा राखेर
मेटिदिनू,
सम्हाल्दा-सम्हाल्दै खसेको
त्यही मेरो आँसु हुनेछ ।

 

बिहानीपख
टाढा-टाढाबाट कसैले बोलाएजस्तो
लाग्यो भने निद्रामा,
उठेर दैलो उघारििदनू
आँगनमा चारा खोजिरहेको
उदास पन्छीलाई
कहिल्यै नधपाउनू,
गएर कहिल्यै नफर्किएको
त्यही नै मेरो
मौन आत्मा हुनेछ ।

(बुद्धिसागरको फेसबुकबाट )

Comments

NIC Asia