ब्यथा

कोरोनाले उधुमै मचायो
दिनरात सबैलाई सतायो ।

उद्योगधन्दा सर्वत्र हल्लियो
बन्दबेपार सबैको थलियो ।

घरमै बास छ रोजगार गुमेर
भोको पेटमा पटुका कसेर ।

दुख पोख्न खै कता जानु
आज टर्ला भोली के खानु ।

हिड्या छन रे राहत बाँडेर
गरिबले पाँउदैनन मागेर ।

कसैका त भाषण नै गुलियो
मोटाघाटा देखिन्छन् बलियो

भ्रष्टाचार सर्बत्र चुलियो
रोगभन्दा भोकले गलियो ।

बस्नु कति सिंहदरवार हेरेर
जोबन बित्यो आश्वासन कुरेर ।

खाने भए गरिबी बेचेर
टार्ने भए सपना बाँडेर ।

बाँच्नु पर्ने छातिमा ब्यथा बोकेर
दुख्छ चित्त बेतिथि सर्बत्र देखेर ।

मनमा रहे अधुँरा रहर
कोरोनाले झन् थप्यो कहर ।

दुखमाथि दुख सँधै थपियो
लाग्छ अब यो ज्यान सकियो ।